Formacja Duchowa

Temat: Podobieństwo człowieka do Boga – „drogi i rozdroża”.

 

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Kolosan                         (Kol 1, 15-20)

 

Chrystus Jezus jest obrazem Boga niewidzialnego
Pierworodnym wobec każdego stworzenia,
bo w Nim zostało wszystko stworzone:
i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi,
byty widzialne i niewidzialne,
Trony i Panowania, Zwierzchności i Władze.
Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone.
On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie.
I On jest Głową Ciała, to jest Kościoła.
On jest Początkiem,
Pierworodnym spośród umarłych,
aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim.
Zechciał bowiem Bóg, aby w Nim zamieszkała cała Pełnia,
i aby przez Niego i dla Niego znów pojednać wszystko ze sobą:
i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach,
wprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża.

 

Czytaj dalej

 

Temat: Udział człowieka w Bożych rządach nad światem. 

Czytanie z Księgi proroka Izajasza                           (Iz 10,5-7.13-16)

To mówi Pan:

„Ach, ten Asyryjczyk, rózga mego gniewu i bicz w mocy mej zapalczywości! Posyłam go przeciw narodowi bezbożnemu, przykazuję mu o ludzie, na który się zawziąłem: żeby ograbił i złupił doszczętnie, by rzucił go na zdeptanie, jak błoto na ulicach. Lecz on nie tak będzie mniemał i serce jego nie tak będzie rozumiało; bo w jego umyśle plan zniszczenia i wycięcia w pień narodów bez liku.

Albowiem powie: «Działałem siłą mej ręki i własnym sprytem, bom jest rozumny. Przesunąłem granice narodów i rozgrabiłem ich skarby, a mieszkańców powaliłem jak mocarz. Ręka moja odkryła jakby gniazdo bogactwa narodów. A jak zbierają porzucone jajka, tak ja zagarnąłem całą ziemię; i nie było, kto by zatrzepotał skrzydłem, nikt nie otworzył dzioba, nikt nie pisnął».

Czy się pyszni siekiera wobec drwala? Czy się wynosi piła ponad tracza? Jak gdyby bicz chciał wywijać tym, który go unosi, i jak gdyby pręt chciał podnosić tego, który nie jest z drewna”. Przeto Pan, Bóg Zastępów, ześle wycieńczenie na jego tuszę. Pod jego świetnym wyglądem rozpali się gorączka, jakby zapłonął ogień. Oto słowo Boże.

 

Czytaj dalej

KATECHEZA

Temat: Prymat świętego Piotra.

Z Ewangelii według świętego Mateusza                             (Mt 16, 13-19)

 

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?» A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków». Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»

 

Czytaj dalej

KATECHEZA

 

Temat:  Rozważanie fragmentów hymnu eucharystycznego św. Tomasza z Akwinu.

 

św. Tomasz z Akwinu

Adoro Te devote

 

Adoro te devote, latens Deitas,

Quae sub his figuris vere latitas:

Tibi se cor meum totum subiicit,

Quia te contemplans totum deficit.

 

Czytaj dalej

KATECHEZA

Temat: Świat wirtualny jako zagrożenie dla człowieka

Czytanie z Księgi Rodzaju  (Rdz 1, 24-28)Potem Bóg rzekł: «Niechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów!» I stało się tak. Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich zwierząt pełzających po ziemi. I widział Bóg, że były dobre. A wreszcie rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!»

 

Czytaj dalej

KATECHEZA

Temat: Miłość Ojczyzny jako cnota chrześcijańska

Z Ewangelii według świętego Mateusza (Mt 22, 34-40)

Gdy faryzeusze posłyszeli, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, wystawiając Go na próbę, zapytał: „Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?”

On mu odpowiedział: „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem”. To jest największe i pierwsze przykazanie.

Drugie podobne jest do niego: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy.

Wstęp.

W 2018 roku Polska obchodzi 100-lecie odzyskania niepodległości państwowej po 123 latach niewoli, zaborów. Po trzecim rozbiorze Polski w 1795 roku nasze państwo zniknęło z mapy Europy, zostało rozgrabione przez trzy mocarstwa: Rosję, Prusy i Austro-Węgry. W historii Polski wiele mówi się na temat przyczyn rozbiorów. Oczywiście przyczyny te są złożone. Jako ludzie wierzący powinniśmy patrzeć na fakt utraty przez naszą Ojczyznę niepodległości państwowej, a później jej odzyskanie, w płaszczyźnie duchowej. Nic na tym świecie nie dzieje się bez woli Bożej, bez zrządzenia opatrzności Bożej.

Czytaj dalej

KATECHEZA

Adwent 2017

Temat:  Świętość życia ludzkiego

Z Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 11, 27-28)

 Gdy Jezus mówił, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś».

Lecz On rzekł: «Tak, błogosławieni są raczej ci, którzy słuchają słowa Bożego i go przestrzegają».

Wstęp.

W grudniu przeżywamy święta Bożego Narodzenia. Można powiedzieć, że od strony przeżycia emocjonalnego i estetycznego są to najpiękniejsze święta w ciągu roku. Oczywiście są one także bardzo bogate w wymiarze duchowym – stanowią początek naszego zbawienia. W tradycji polskiej utrwaliło się wiele wspaniałych zwyczajów związanych ze świętami Bożego Narodzenia, które niosą w sobie ważne treści duchowe: zasiadanie przy wspólnym wigilijnym stole, dzielenie się opłatkiem, Msza święta o północy zwana Pasterką, choinka, prezenty dla dzieci, kolędowanie. Boże Narodzenie zawiera w sobie tajemnicę wcielenia, tajemnicę przyjścia Boga na świat, objawienia się Boga we wcieleniu. Syn Boży przyjął ciało z Maryi Dziewicy i w ten sposób stał się jednym z ludzi. Dzięki wcieleniu powstał w Chrystusie „most” pomiędzy tym co Boskie i tym co ludzkie. Dzięki Chrystusowi, w Chrystusie staje się możliwe zjednoczenie ludzi z Bogiem. Tajemnica wcielenia stanowi podstawę całego naszego życia duchowego i początek zbawienia.

Czytaj dalej

KATECHEZA

Temat: Kościół jako wspólnota zbawienia w świetle znaków czasu

Z Ewangelii według świętego Mateusza (Mt 16, 13-19)

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?» A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków». Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego». Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr czyli Skała, i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie». Oto słowo Pańskie.

Czytaj dalej

KATECHEZA

Temat: Fatimskie ostrzeżenie i wezwanie do nawrócenia

 Z Ewangelii według świętego Mateusza    (Mt 27, 35-50)

Gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy. I siedząc, tam Go pilnowali. A nad głową Jego umieścili napis z podaniem Jego winy: «To jest Jezus, Król Żydowski». Wtedy też ukrzyżowano z Nim dwóch złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie.

Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrząsali głowami, mówiąc: «Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, wybaw sam siebie; jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź z krzyża!» Podobnie arcykapłani z uczonymi w Piśmie i starszymi, szydząc, powtarzali: «Innych wybawiał, siebie nie może wybawić. Jest królem Izraela: niechże teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego. Zaufał Bogu: niechże Go teraz wybawi, jeśli Go miłuje. Przecież powiedział: „Jestem Synem Bożym”». Tak samo lżyli Go i złoczyńcy, którzy byli z Nim ukrzyżowani.

Od godziny szóstej mrok ogarnął całą ziemię, aż do godziny dziewiątej. Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: «Eli, Eli, lema sabachthani?», to znaczy Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił? Słysząc to, niektórzy ze stojących tam mówili: «On Eliasza woła». Zaraz też jeden z nich pobiegł i wziąwszy gąbkę, napełnił ją octem, włożył na trzcinę i dawał Mu pić. Lecz inni mówili: «Poczekaj! Zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby Go wybawić». A Jezus raz jeszcze zawołał donośnym głosem i wyzionął ducha. 

Czytaj dalej